اوقات شرعی       جستجو         پیوندها        تماس با ما
سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶
 
ارسال شده در تاریخ دوشنبه 18 ارديبهشت 1396            نسخه قابل پرینت

برای مغازه های میدان بسیج از مردم نظر سنجی شود

بارها گفته ایم که دکتر حسین ایمانی یکی از سرمایه های ارزشمند معنوی شهرک اکباتان است که در حوزه مسائل اجتماعی حرفهای بسیاری برای گفتن دارد. وی در حال حاضر علاوه بر شورایاری اکباتان، برای انتخابات شورای شهر تهران نیز ثبت نام کرده که محور اصلی گفت و گوی ایشان با سایت خبری اکباتان می باشد. البته در حین مصاحبه برخی موارد و مشکلات شورایاری اکباتان نیز مورد اشاره قرار گرفته است.   

چه شد که برای انتخابات شورای شهر تصمیم گرفتید ثبت نام کنید؟

هرکسی که ضوابط قانونی را داشته باشد می تواند ثبت نام کند یعنی حق شهروندی هرکسی است که برود و برای این کار داوطلب بشود.

در پس این موضوع چه اهدافی را مدنظر داشتید؟                                   

من فکر می کنم شهر تهران بحران ها و مشکلات زیادی دارد و در دوره های گذشته هم اعضای شورای شهر عملا نتوانسته اند کار خیلی زیادی انجام بدهند یعنی همچنان مشکلاتی همچون آلودگی هوا، ترافیک، از بین رفتن فضای سبز و بی توجهی به حق و حقوق مردم در تصمیم گیری ها و ساخت و ساز ها وجود دارد. اینها برای هر کسی که شهر خود و آینده فرزندانش را دوست دارد مواردی است که باعث نگرانی است. البته بیشتر هدف من از حضور این است که این مباحث را طرح کنیم تا مشخص شود که هر کسی برود در شورای شهر نمی تواند این مسائل را حل کند مگر اینکه از خود مردم کمک بگیرد. به عبارتی جلب شدن توجه افرادی که کاندیدای حضور در شورای شهر هستند برای استفاده از ظرفیت تشکل های مردمی و دیدگاههای مردم و در نهایت وارد کردن این مسئله به ساختار شهرداری، هدف اصلی من از ثبت نام در شورای شهر بوده است.     

شما در حال حاضر ساختار شورای شهر را چگونه ارزیابی می کنید؟

سیستم شورای ما در حال حاضر ناقص است چون در همه جای دنیا شما اول شوراهای محله را دارید، بعد شوراهای منطقه وجود دارند و در آخر شورای شهر. یعنی افراد اول باید در شوراهای محلی و منطقه ای فعالیت کنند و پس از کارآزموده شدن و شناخته شدن بیشتر حرکت کنند به سمت شورای شهر اما در کشور ما اینگونه عمل نمی شود.

سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که خود شما در حال حاضر شورایار اکباتان هستید و هنوز دوره شورایاری شما به اتمام نرسیده. آیا در صورتی که در انتخابات شورای شهر برگزیده شوید فعالیت محلی شما نیمه تمام باقی نمی ماند؟

این دو مسئله منافاتی با هم ندارد و می توانید عضو شورایاری هم باشید، اتفاقا این موردی است که به نظر من کاندیداها باید از آن برخوردار باشند. فکر می کنم که شاید امتیاز اصلی من نسبت به بقیه داوطلبینی که شورایار نیستند این است که من در سطح محله نیز فعالیت کرده ام و عضو شورایاری شده ام.

اما تصدیق می کنید شورایاری اکباتان که شما از آن نام می برید عملا نتوانسته کارآیی لازم را داشته باشد؟

چرا اتفاقا من فکر می کنم شورایاری اکباتان موفق بوده است. در اینجا باید دید که بقیه شورایاری ها چه وضعیتی دارند. واقعیت این است که بدلیل نبود همان پشتوانه قانونی کافی و متناسب نبودن ساختار شهرداری با شورایاری ها باید نسبی به این قضیه نگاه کرد. اگر شورایاری ها را همان شورای محله فرض کنیم، اینها زمانی موفق خواهند بود که یک شهردار محله هم در کنار آن وجود داشته باشد اما وقتی شما در شرایط فعلی شهردار محله ندارید ما بهترین تصمیمات را هم بگیریم بازهم کارگشا نخواهد بود.

الان مگر شهردار نواحی وجود ندارد؟ بالاخره هر چند محله یک شهردار ناحیه را به خود اختصاص داده است.

بله اگر شورای ناحیه هم داشتیم حرف شما درست بود اما در این ساختار ناقص بهترین مصوبات هم ممکن است روی زمین بماند. الان مهمترین گرفتاری شورایاری ها این است که ساختار اداری متناظر با خود را در سیستم مدیریت شهری ندارند بنا بر این بیشتر نقش یک مشاور را بازی می کنند. به نظر می رسد انتظار شورای شهر تهران و شهردای هم همین بوده است که شورایارها به عنوان امین مردم در مقام مشاور فعالیت کنند.

آقای دکتر می توانیم قدری صریح تر با شما صحبت کنیم؟

بفرمایید.

فکر نمی کنید یک مقداری مسائل و مشکلات داخلی شورایاری اکباتان را فرافکنی می کنید و بیشتر موارد را به ساختار شهرداری و سایر ارگانها ارتباط می دهید؟ به نظر می رسد یک سری ایرادها در شکل عملکرد داخلی شوارایاری اکباتان وجود دارد.

ممکنه مثال بزیند.

مثلا خود مصوباتی که شورایاران اکباتان مکتوب می کنند. شورایاران اکباتان یک روز به شهردار نامه می نویسند و درخواست می کنند سازه های دور میدان بسیج به عنوان سرای محله اکباتان مورد استفاده قرار گیرد و چند روز بعد مجدد نامه ای را ارسال می کنند که در آن با جابه جایی سرای محله اکباتان مخالف می کنند یا مورد دیگر اینکه 6 نفر شورایار اکباتانی دور هم جمع می شوند و در نهایت مصوبه می دهند که از این به بعد باید در مکاتبات اداری، اکباتان «شهرک اکباتان» خطاب شود آنهم در صورتیکه پرونده تعیین تکلیف شهرک بودن اکباتان در شورای عالی معماری و شهرسازی بیش از یکسال است که معطل مانده. این دست مصوبات نشان دهنده این است که در شورایاری اکباتان به کارهایی که باید رسیدگی می شده، توجهی صورت نگرفته و تقصیر مدام بر عهده نهادهای بالادستی قرار می گیرد.

در مورد مسائل شورایاری اکباتان باید به طور مشخص صحبت شود یعنی هر مورد را باز کنیم تا ببینیم دلیلش چه بوده است. اما آن چیزی که برای افراد حاضر در شورایاری اهمیت داشته این است که بر اساس خواسته های مردم حرکت کنند. در مسئله مغازه های اطراف میدان بسیج هم پس از مشورتی که با هیئت مدیره بلوکها و البته هیئت مدیره مرکزی صورت گرفت تصمیم بعدی اتخاذ شد چون در اکباتان تنها شورایاری تصمیم گیرنده نیست. به نظر من در مورد این موضوع اجازه بدهیم که خود مردم اکباتان تصمیم بگیرند.

آقای دکتر ایمانی شما نمایندگان محلی مردم اکباتان هستید و اعلام می کنید که بر اساس خواست مردم حرکت کردید اما می شود بگویید که شورایاری اکباتان تاکنون در کدام مسئله توانسته بر اساس خواست مردم حرکت کند و البته موفق شود؟  

در همین مورد مغازه ها وقتی می گوییم که باید نظر مردم پرسیده شود یعنی اهمیت به خواست مردم.

اما شما ابتدا نامه زدید و موافقت خود را اعلام کردید و بعد با فشارهای صورت گرفته حرفتان را پس گرفتید.

من فکر نمی کنم که ما مصوبه ای در خصوص سازه های میدان بسیج داشته باشیم.

نامه های امضاء شده توسط شورایاران به شهرداری موجود است. از طرفی در حال حاضر شهرداری هم می گوید صاحب نظران اکباتانی بیایند و ما را قانع کنند که چرا نباید از 3600 متر فضای فرهنگی به عنوان جایگزینی ساختمانی استفاده کرد که هر لحظه امکان بروز حادثه در آن وجود دارد. به نظر شما پیشنهاد بدی می دهند؟

در این رابطه من پیشنهاد کردم که چون موضوع مغازه های دور میدان بسیج جزو موضوعات حساس می باشد و مردم اکباتان خیلی از بابت زمین های شهرک و اتفاقاتی که در زمین های ساخته شده رخ داده لطمه دیده اند، بنا بر این مسئله جا به جایی سرای محله را در قالب نظر سنجی از مردم اکباتان پیش ببریم چون مردم اکباتان بالاخره آدمهای تحصیلکرده ای هستند و خیلی خوب می توانند نظر بدهند. تازه این مسئله برای شورایاری و شهرداری هم یک حسن بزرگ محسوب می شود.

در مورد این پیشنهاد تاکنون چه کاری صورت گرفته است؟

شهرداری باید به معاونت اجتماعی اعلام کند تا این موضوع عملیاتی شود. کمیسیون ارزیابی تأثیرات اجتماعی در شهرداری هم برای همین موضوع وجود دارد و می توانیم نظر سنجی صورت گرفته را حتی در قالب همین کمیسیون به بحث و بررسی بگذاریم.

یعنی اگر این نظر سنجی صورت گیرد و بر اساس رأی مردم اقدام شود شما به عنوان یک شورایار اکباتانی مخالفتی ندارید؟

نه. صد در صد موافقم. اصلا تمام تلاش ما این است که اجرای مدیریت شهری را ببریم به سمت تصمیمات مشارکتی مبتنی بر داده های علمی و واقعی. یعنی پژوهش ها بتواند به تصمیم گیری بهتر کمک کند. من کاملا معتقدم که مردم بهترین تصمیم گیرنده برای سرنوشت خود هستند.

بهتر است مجدد به بحث انتخابات شورای شهر بپردازیم. در دوره اخیر افراد بسیاری برای انتخابات ثبت نام کردند. خبرنگار، مدیر، ورزشکار، وکیل و ... به نظر شما چرا افراد در جایگاهی که هستند احساس رضایت نمی کنند و همه اینقدر برای خدمتگذاری در شورای شهر اشتیاق دارند؟

مگر این موضوع بد است؟

بحث این است که هر کسی در جایگاه خودش می تواند به بهترین شکل مثمر ثمر واقع شود و حتما نیاز به حضور در شورای شهر نیست.   

مسئله این است که حضور در شورای شهر به عنوان شغل تعریف نشده است از طرفی این مجموعه فضایی است برای تشخیص خیر و صلاح شهر و اتفاقا افرادی می توانند در آنجا موفق شوند که بتوانند خیر و صلاح شهر تهران را درک کنند. در این زمینه یک بحث قدیمی وجود داشت که البته در شرایط فعلی هم مجدد باب شده که آیا باید افراد متخصص به شورای شهر بروند یا نه؟ الان کفه ترازو به نفع حضور افراد متخصص سنگین شده است اما من در سال های ابتدایی دهه هشتاد یک مقاله ای نوشتم با عنوان «شورا، عقل سلیم یا تخصص؟»

اگر شما تجربه های موفق را مدنظر قرار بدهید، اگر به منابع جهانی و افراد صاحب نظر توجه کنید متوجه می شوید که از نظر این گروه برای تصمیم گیری چیزی که خیلی مهم است «عقل سلیم» است و متخصص باید در «تصمیم سازی» کمک کند. یعنی حضور این همه آدم خیلی خوب است ولی برای 21 صندلی تمام آنها نمی توانند وارد شوند. بهتر است این ظرفیت از دست نرود و در کمیسیون های تخصصی بیایند و کمک کنند.

اما در کلیت احساس می کنم که دلایل این استقبال گسترده نگرانی از آینده شهر باشد.

فکر نمی کنید یک مقداری جریانات و اتفاقات موجود در شورای شهر در میزان استقبال از ثبت نام تأثیر گذار باشد؟

بالاخره بعضی ها به دنبال شهرت و قدرت هستند که حتی بتوانند جیب شان را پر کنند. همیشه از این دست آدمها وجود داشته است ولی من فکر می کنم وقتی مسئله ای عمومیت پیدا می کند مثلا خبرنگار می آید، خلبان می آید، استاد دانشگاه می آید این یک لایه عمیق تری دارد و آدمها نگران شهرشان هستند و می خواهند کاری انجام دهند. الان مشکل این است که ساختار های ما پذیرای این دغدغه ها نیست. واقعا 21 نفر برای کلانشهر تهران کافی است؟ اگر نگاه کنیم به شهرهای بزرگ دنیا می بینیم که ساختار های متعددی است در سطوح مختلف محله، منطقه و شهرکها وجود دارد که ظرفیت را برای مشارکت مردم باز کرده است و اگر این ظرفیت ها وجود داشته باشد این همه فشار بر روی شوراها نخواهد آمد و شرایط به گونه ای رقم خواهد خورد که آدمها در سطوح مختلف کسب تجربه می کنند و به حرکت خود به سمت بالاتر ادامه می دهند.

البته در اینجا ضمن تمجید از حضور و مشارکت مردم باید بگوییم که از بین افراد شرکت کننده چند نفر تجربه کار مدنی دارند و کدام مطالبه را نمایندگی می کنند؟ باید بپذیریم که کار شورایی با نمایندگی مجلس فرق دارد. یک موقع شما می خواهید سیاستهای ملی را تدوین کنید اما یک جا با زندگی روزمره مردم سر و کار دارید پس باید دغدغه و مطالبات دقیقی داشته باشید و آنها را پیگیری کنید. باید از افراد شرکت کننده سوال شود که کدام دغدغه و مطالبه را پیگیر هستند.

شما در انتخابات آتی برای حضور در لیست خاصی رایزنی کرده اید؟

برای حضور من در برخی لیست ها و ائتلاف ها رایزنی شده است که به زودی و به محض قطعی شدن اعلام خواهد شد.

اگر شما در لیست اصلی اصلاح طلبان نباشید چه کار می کنید؟

انصراف می دهم و از لیست اصلی حمایت می کنم چون در تهران آدم مستقل شانسی برای پیروزی ندارد. شاید خیلی ها بخواهند بمانند اما ماندن به این شکل بی فایده است.

 
فیلم و صوت
 
    جدیدترین اخبار
صفحه نخست   |   تماس با ما    |     پیوند ها    |     جستجو    |     آب و هوا     |    RSS
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت محفوظ می باشد .
طراحی سایت : ایران طراح